Сааскы чаҕылхай күн. Халлаан ырааһыран, күн уота сылыйан, дьон-сэргэ санаата уһун кыһын кэнниттэн өрө көтөҕүллэр кэмэ. Бүгүн эмиэ үлэ күнэ буолан, киһи барыта үлэтигэр-хамнаһыгар сылдьар, оскуола оҕолоро уруокка олороллор, оттон кырачааннар оҕо саадыгар иитиллэллэр.
Олохтоох балыыһа сиэстэрэтэ, хас да сылынан кэмнэнэр үгэс буолбут суолунан, үлэтигэр үрдүк күүрүүлээхтик, үөрбүт-көппүт санаалаах, ону-маны саныы-саныы хааман истэ. Тулалыыр эйгэ саас кэлбитин биллэрэн уһуктан эрэрэ, чыычаахтар ырыалара, ууллубут хаар уута таммалыыра — барыта киһи сүрэҕин ис-иһиттэн манньытар. Ол иһэн, оҕо саадын таһынааҕы былаһаакка устун биир кырачаан уолчаан сиэстэрэ утары тос-тос хааман иһэрин бэлиэтии көрдө.
Оҕо саадын кыра бөлөҕүн иитиллээччитэ буолара тута биллэр — саппыкытын тиэрэ-таары кэппит, бэргэһэтэ оройугар, куурката нэлэккэй. Арай кыра уолчаан туох эрэ улахан дьыалалаах, кыһалҕалаах курдук туттан-хаптан иһэр, уонна өссө эбиитин иһигэр ботугураан, биллиилээх «Антошка, Антошка, пошли копать картошку!» диэн ырыаны ыллыы-ыллыы айаннаан иһэр эбит.
Сиэстэрэ дьахтар соһуйан, уолчааны тохтотто уонна күлэ-күлэ ыйытта:
— Хайа, нохоо, бу маннык үөрбүт-көппүт көрүҥнээх ханна ыксаатыҥ? Хантан иһэҕиҥ?
Уолчаан тохтуур санаата суох, дьыалабыай баҕайытык, улахан киһи курдук чуор куолаһынан хоруйдаата:
— Мин наһаа «улахан» сонуннаахпын! Ону ийэбэр тиийэн түргэнник кэпсиэхтээхпин. Дьиэбэр олус ыксаан иһэбин, ийэбин көрүөхпүн наада! — диэн баран, иннин диэки эрчимнээхтик атыллаата.
Сиэстэрэ мичээрдээтэ. Оҕо барахсан ыраас, бүгүн улахан сонуннаах дьиэлээн иһэрэ кинини өссө эбии олус долгутта. Ол эрээри, оҕону соҕотох уулуссаҕа хаалларар, эбиитин көҥүл ыытар сатаммат буоллаҕа.
Кини кырачаан «Антошкатын» илиититтэн сэрэнэн тутта уонна: «Чэ, ол улахан сонуннаах иккиэн саадикка барыахха, ол кэннэ ийэҕэр хайаатар да этээр», — диэн албастаан, төттөрү оҕо саадыгар сиэтэн илтэ. Кэлин биллибитэ хорсун уолчаан ийэтэ оҕо саадыгар пуобарынан үлэлиир эбит. Бу мүнүүтэлэргэ кини итии куухуньаҕа, тапталлаах уолугар уонна атын да оҕолорго анаан, минньигэс эбиэт бэлэмнии, миин оргута сылдьар кэмэ. Оттон уолчаан, оҕолор таһырдьа дьаарбайа тахсыбыттарыгар, иитээччи атын оҕону көрөрүнэн туһанан, кыра харахтан мүччү туттаран, «улахан сонунун» тиэрдээри, дьиэтин диэки күрээбит. Бу кэм устата ийэтэ чугас баарын, кырачаан киһи билбэт эбит.
Сайдам