Куоракка эдэр дьон табаарыстаһан, ыкса билсибиттэр. Кыыс дьонун кытта олорор буолан, онон-манан сылтаҕыран уолугар хоно кэлэр үгэстэммит.
Уол дьонун дьиэтигэр эргэ уопсайга олорор, кыра да буоллар туспа хостоох. Биирдэ кыыс утуйа сыттаҕына, тэлэбиисэр турар туумбатын кэнниттэн уһун маҥан бытыктаах кып-кыра оҕонньор тахсан кэлэр. Оронтон эрэ өндөс эбит. Кыыс куттаммат гынан баран, хайдах маннык кыра оҕонньор баарый диэн наһаа дьиибэргээн көрө сытар. Оҕонньор чугаһаан, киниэхэ үҥсэргиирдии этэр:
“Урукку хаһаайыттарым үүт кутан биэрэллэр этэ. Бу уол миигин олох аһаппат, үүттэ куттун эрэ, этээр”, — диир.
Сарсыарда туран чэйдии олорон, кыыс үүтү көрөөт, бөлүүҥҥү түүлүн өйдүү түһэр. Сонно ойон туран, туумба кэннин тиийэн өҥөс гынар. Кырдьык кыра бүлүүһэ оҕото турар эбит. “Ити туох бүлүүһэтэ турарый?” – диэн уолуттан ыйытар. Уола бэрт ыксалынан ойон туран, бүлүүһэни хостоон ылан үүт кутар.
“Ити аата туоххунуй?” – диэн кыыс ыйытар. “Ээ, дьонум кутаар диэбиттэрэ, билбэппин”, — диэн уол кыбыстар. Кыыс түүлүн кэпсээн биэрэр. Уол улаханнык соһуйар, дьиэ иччитэ буолуо диэн сэрэйэллэр. Онтон ыла бүлүүһэҕэ үүт куталларын умнубат буолбуттар.