Маннык түбэлтэлэри дьон өлбүт киһи кэритиитэ диэн тойоннооччу.
Сэбиэскэй былаас саҕана абааһы-таҥара суох диэн эттэллэр, оччоҕо тоҕо кэритии диэн баарый диэн толкуйдуу сатыыр этим. Дьон онно истибит, манна көрсүбүт аатыраллара. Бэл, үөһэнэн муусукалаах, ырыа-тойук бөҕө буолан ааспыттар үһү диэн буолара. Айыыһыт диэн сири быһа ааспакка эрэ буолбаттара үһү. Ону Маарыйа диэн ичээмсийэр эмээхсин сурдьа өлбүтүн кэннэ муҥатыйбыта үһү.
“Аһарбыттарын истибэккэ хаалбыппын, истибитим эбитэ буоллар, баҕар, төттөрү үүрэн көрүөм этэ” диэн.
Бэйэм эмиэ кэритиини истэн турардаахпын. Эдьиийбиниин оттоон кэлэн истэхпитинэ, арай иннибитигэр суол тоҕойун кэннигэр дьахтар саҥата бөҕө ньамалаһа түстэ. Ис хоһооно иһиллибэт гынан баран, элбэхтэрэ сүр. Ньуу да ньаа.
Отонньуттар сырыттахтара дуу дии-дии хааман иһэбит. Суол тоҕойун ааһаат да, дьахталлары көрсүөхпүт дии санаабыппыт, арай ким да суох. Сирэй сирэйбитин көрсөн кэбистибит. Ойуурунан бардахтара дуу диэх курдук санааппытын кытта, аны саҥалара кэннибитигэр ньамалаһа түстүлэр.
“Чэ, кэбис, атын “отонньуттар” сылдьаллар эбит диэт”, дьиэбитигэр куоттахпыт дии. Ити күрүлүүр күнүс этэ.
Антонина Эверстова